Czy probiotyk Narine można łączyć z prebiotykami? Inulina, FOS i mikrobiota jelitowa

Narine Er 317/402 można łączyć z prebiotykami, takimi jak inulina czy fruktooligosacharydy (FOS). Prebiotyki są składnikami wykorzystywanymi przez określone mikroorganizmy jelitowe, a ich połączenie z żywymi kulturami bakterii stanowi jedno z rozwiązań stosowanych w suplementacji. Przykładem produktu łączącego szczep Narine z inuliną jest Narex Duo.

Prebiotyki odgrywają ważną rolę w środowisku mikrobioty jelitowej. Występują naturalnie w wielu produktach roślinnych, a niektóre z nich są również wykorzystywane jako składniki suplementów diety.

Czym różnią się prebiotyki od probiotyków, jak działają w jelitach i jakie znaczenie ma połączenie Narine z inuliną?

Czym różnią się probiotyki od prebiotyków?

Choć nazwy brzmią podobnie, probiotyki i prebiotyki należą do dwóch różnych grup.

Probiotyki to żywe mikroorganizmy, które podawane w odpowiednich ilościach przynoszą korzyść zdrowotną gospodarzowi. Ich właściwości są związane z konkretnym szczepem bakterii lub drożdży.

Prebiotyki to substraty selektywnie wykorzystywane przez mikroorganizmy gospodarza, przynoszące korzyść zdrowotną. Nie są żywymi bakteriami, lecz składnikami, które mogą stanowić źródło substancji odżywczych dla określonych mikroorganizmów.

Jednym z najlepiej poznanych prebiotyków jest inulina, należąca do grupy fruktanów.

Warto również pamiętać, że nie każdy błonnik pokarmowy jest prebiotykiem. Aby dany składnik został uznany za prebiotyk, jego selektywne wykorzystanie przez mikroorganizmy oraz wynikające z tego korzyści zdrowotne muszą być odpowiednio udokumentowane.

Jak działają prebiotyki w mikrobiocie jelitowej?

Mikrobiota jelitowa składa się z wielu grup mikroorganizmów, które wykorzystują różne składniki pokarmowe w swoich procesach metabolicznych.

Część węglowodanów i składników błonnika nie jest rozkładana przez enzymy trawienne człowieka w jelicie cienkim. Dzięki temu mogą docierać do jelita grubego, gdzie stają się substratem dla określonych mikroorganizmów.

Fermentacja prebiotyków

Podczas fermentacji bakterie jelitowe przekształcają dostępne substraty w różne produkty metabolizmu.

Do najważniejszych należą krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, takie jak:

• Octan – jeden z głównych produktów fermentacji mikrobiologicznej w jelicie grubym.
• Propionian – związek uczestniczący w procesach metabolicznych organizmu.
• Maślan – ważny substrat energetyczny dla komórek nabłonka jelita grubego.

Rodzaj i ilość powstających metabolitów zależą od składu mikrobioty, dostępnych składników pokarmowych oraz warunków środowiska jelitowego.

Właśnie dlatego prebiotyki są istotnym obszarem badań nad odżywianiem i mikrobiotą.

Czy Narine można łączyć z inuliną?

Tak. Połączenie szczepu Narine Er 317/402 z inuliną jest wykorzystywane w produkcie Narex Duo.

Narine to konkretny szczep bakterii kwasu mlekowego, tradycyjnie oznaczany jako Lactobacillus acidophilus n.v. Er 317/402 Narine.

Jego historia związana jest z Armenią i badaniami profesora Levona Erzinkyana. Właściwości szczepu były analizowane w pracach mikrobiologicznych dotyczących między innymi fermentacji, aktywności przeciwdrobnoustrojowej oraz oddziaływań z innymi mikroorganizmami.

Inulina pełni inną funkcję. Jest składnikiem roślinnym, który może być fermentowany przez wybrane bakterie jelitowe.

W Narex Duo połączono oba składniki w jednej formule:

Narine Er 317/402 + inulina.

Jedna kapsułka zawiera 1,8 × 10⁸ CFU żywych kultur bakterii Narine oraz dodatek inuliny.

To rozwiązanie pozwala połączyć suplementację konkretnym szczepem bakterii z dostarczaniem fermentującego składnika pokarmowego.

Czym jest inulina?

Inulina jest naturalnym polisacharydem należącym do grupy fruktanów. Występuje w wielu roślinach, między innymi w korzeniu cykorii, topinamburze, cebuli, czosnku i porze.

Jej charakterystyczną cechą jest odporność na trawienie przez enzymy ludzkiego przewodu pokarmowego w jelicie cienkim.

Po dotarciu do jelita grubego inulina może być wykorzystywana przez określone mikroorganizmy, które uczestniczą w jej fermentacji.

W badaniach nad inuliną analizuje się między innymi jej wpływ na aktywność metaboliczną mikrobioty oraz liczebność wybranych grup bakterii, w tym bifidobakterii.

Narine i inulina – dlaczego łączy się te składniki?

Łączenie określonych mikroorganizmów ze składnikami wykorzystywanymi przez mikrobiotę jest jednym z kierunków rozwoju produktów zawierających żywe kultury bakterii.

Takie formuły pozwalają uwzględnić dwa elementy środowiska jelitowego: mikroorganizmy oraz dostępne dla nich substraty pokarmowe.

Narine stanowi zidentyfikowaną kulturę bakterii kwasu mlekowego. Inulina jest natomiast źródłem fermentujących węglowodanów wykorzystywanych przez określone mikroorganizmy jelitowe.

Ważne jest przy tym rozróżnienie między wykorzystaniem inuliny przez naturalną mikrobiotę jelitową a jej bezpośrednim wykorzystaniem przez podawany szczep Narine.

Samo połączenie szczepu Narine z inuliną nie oznacza automatycznie, że inulina jest selektywnie wykorzystywana właśnie przez ten szczep. Oba składniki mogą pełnić odrębne funkcje w środowisku jelitowym.

Czy połączenie probiotyku i prebiotyku to synbiotyk?

W nauce termin synbiotyk ma określone znaczenie.

Zgodnie z konsensusem International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics (ISAPP) z 2020 roku synbiotyk to mieszanina żywych mikroorganizmów i substratów selektywnie wykorzystywanych przez mikroorganizmy gospodarza, która przynosi korzyść zdrowotną.

Wyróżnia się dwa rodzaje takich połączeń.

Synbiotyki komplementarne

W tym przypadku probiotyk i prebiotyk są łączone w jednej formule, ale nie muszą działać bezpośrednio na siebie.

Prebiotyk może być wykorzystywany przede wszystkim przez mikroorganizmy już obecne w jelitach.

Synbiotyki synergistyczne

W przypadku synbiotyków synergistycznych substrat jest specjalnie dobrany tak, aby mógł być selektywnie wykorzystywany przez podawany razem z nim mikroorganizm.

Potwierdzenie takiej zależności wymaga odpowiednich badań.

Termin synbiotyk odnosi się więc do właściwości określonego połączenia, a nie wyłącznie do obecności bakterii i prebiotyku w tym samym produkcie.

W przypadku Narex Duo podstawową cechą formuły jest połączenie oryginalnego szczepu Narine Er 317/402 z inuliną.

Jakie prebiotyki można łączyć z Narine?

Do najlepiej poznanych prebiotyków należą określone rodzaje fruktanów i galaktooligosacharydów.

Poszczególne składniki różnią się strukturą chemiczną, długością łańcuchów cukrowych oraz sposobem wykorzystania przez mikroorganizmy.

Inulina

Inulina to jeden z najczęściej badanych prebiotyków.

Jej naturalnymi źródłami są między innymi cykoria, topinambur, cebula i czosnek.

Jest składnikiem produktu Narex Duo, który łączy inulinę ze szczepem Narine Er 317/402.

Fruktooligosacharydy (FOS)

FOS to grupa krótkołańcuchowych fruktanów, występujących naturalnie w roślinach i wykorzystywanych również jako składniki żywności.

Mogą być fermentowane przez wybrane bakterie jelitowe.

W porównaniu z częścią długołańcuchowych fruktanów wykazują odmienną dynamikę fermentacji, związaną między innymi z długością cząsteczek.

Galaktooligosacharydy (GOS)

GOS to oligosacharydy, które są wykorzystywane w produktach spożywczych i suplementach diety.

W badaniach naukowych analizowano ich selektywne wykorzystanie przez określone mikroorganizmy jelitowe, w szczególności bakterie z rodzaju Bifidobacterium.

Naturalne źródła prebiotyków w diecie

Prebiotyki występują również w codziennych produktach roślinnych.

Do ich źródeł należą między innymi:

• Cykoria i topinambur – źródła inuliny.
• Cebula, czosnek i por – zawierają fruktany.
• Szparagi – dostarczają różnych składników błonnika, w tym fruktanów.
• Niektóre produkty zbożowe – zawierają fruktany i inne rodzaje błonnika.

Różnorodność diety pozwala dostarczać wielu różnych składników wykorzystywanych przez mikroorganizmy jelitowe.

Czy większa ilość prebiotyku oznacza lepszy efekt?

Ilość przyjmowanego prebiotyku wpływa na jego dostępność dla mikroorganizmów jelitowych.

Nie oznacza to jednak, że większa porcja zawsze będzie korzystniejsza.

W badaniach nad inuliną i FOS stosuje się różne ilości tych składników, zależnie od badanej populacji, właściwości substancji i ocenianych parametrów.

Nie istnieje jedna uniwersalna dzienna porcja prebiotyków odpowiednia dla wszystkich osób.

Jak organizm reaguje na fermentację prebiotyków?

Fermentacja składników pokarmowych przez mikroorganizmy jelitowe wiąże się między innymi z powstawaniem gazów.

Jest to naturalny element metabolizmu bakteryjnego.

U niektórych osób większe ilości fermentujących składników mogą powodować uczucie pełności lub wzdęcia, szczególnie przy szybkim zwiększeniu ich spożycia.

Dlatego przy wprowadzaniu dodatkowych prebiotyków do diety można stopniowo zwiększać ich ilość, uwzględniając indywidualną tolerancję.

W przypadku gotowych suplementów, takich jak Narex Duo, należy przestrzegać zaleceń producenta dotyczących dziennej porcji.

Czy prebiotyki można stosować codziennie?

Prebiotyki są naturalnymi składnikami wielu produktów spożywczych i mogą być regularnie dostarczane w ramach codziennej diety.

Ich obecność jest związana przede wszystkim ze spożywaniem różnorodnych produktów roślinnych.

W suplementacji prebiotyki występują zarówno jako samodzielne składniki, jak i w połączeniach z żywymi kulturami bakterii.

Codzienne stosowanie powinno uwzględniać skład danego produktu, zalecaną porcję oraz ilość błonnika i fermentujących węglowodanów dostarczanych z dietą.

Co wyróżnia Narex Duo na tle pozostałych produktów Narine?

Wszystkie podstawowe suplementy Narex zawierają ten sam szczep Lactobacillus acidophilus n.v. Er 317/402 Narine.

Różnice między produktami dotyczą formy, liczby bakterii i dodatkowych składników.

Narex Duo wyróżnia obecność inuliny, która została połączona ze szczepem Narine w jednej kapsułce.

Nazwa Duo odnosi się do dwóch elementów formuły: żywych kultur bakterii Narine oraz inuliny.

Nie oznacza obecności dwóch różnych szczepów bakterii.

Dla osób zainteresowanych suplementacją łączącą określony szczep bakterii kwasu mlekowego z prebiotykiem jest to jedna z dostępnych form produktów Narex.

Poznaj probiotyki Narine Narex.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o Narine i prebiotyki

Czy Narine można przyjmować razem z inuliną?

Tak. Narine i inulina mogą być stosowane razem. Takie połączenie znajduje się w produkcie Narex Duo, zawierającym szczep Narine Er 317/402 oraz inulinę.

Czy inulina jest prebiotykiem?

Tak. Inulina należy do najlepiej poznanych składników o właściwościach prebiotycznych. Może być selektywnie wykorzystywana przez określone mikroorganizmy jelitowe.

Czy inulina jest pożywką bezpośrednio dla bakterii Narine?

Inulina jest substratem wykorzystywanym przez określone grupy mikroorganizmów jelitowych. Jej obecność w jednym preparacie z Narine nie przesądza o bezpośrednim, selektywnym wykorzystaniu jej przez szczep Er 317/402.

Czy Narine można łączyć z FOS?

Tak. FOS są składnikami wykorzystywanymi w suplementacji prebiotycznej. Sposób łączenia suplementów powinien uwzględniać ich skład i zalecane porcje.

Czym różni się inulina od FOS?

Oba składniki należą do fruktanów. Różnią się między innymi długością łańcuchów cukrowych, co może wpływać na przebieg fermentacji przez mikroorganizmy jelitowe.

Czy Narex Duo zawiera dwa szczepy probiotyczne?

Nie. Narex Duo zawiera jeden szczep bakterii – Narine Er 317/402 – oraz inulinę.

Czy prebiotyki trzeba przyjmować razem z probiotykiem?

Nie ma ogólnej konieczności przyjmowania tych składników w tym samym momencie. Prebiotyki mogą występować naturalnie w codziennej diecie lub być składnikiem gotowego preparatu.

Czy prebiotyki można przyjmować codziennie?

Tak. Prebiotyki mogą stanowić element codziennej diety, a preparaty zawierające je należy stosować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi konkretnego produktu.

Czy każdy błonnik jest prebiotykiem?

Nie. Prebiotyki stanowią określoną grupę składników, których selektywne wykorzystanie przez mikroorganizmy gospodarza wiąże się z udokumentowaną korzyścią zdrowotną.

Podsumowanie – Narine i prebiotyki w codziennej suplementacji

Łączenie Narine Er 317/402 z prebiotykami, takimi jak inulina, jest jednym ze sposobów komponowania suplementów zawierających żywe kultury bakterii.

Narine jest konkretnie zidentyfikowanym szczepem bakterii kwasu mlekowego, natomiast inulina stanowi fermentujący składnik pokarmowy wykorzystywany przez określone mikroorganizmy jelitowe.

Prebiotyki uczestniczą w procesach zachodzących w mikrobiocie, a ich naturalne źródła są obecne w wielu produktach roślinnych.

Przykładem gotowej formuły łączącej oba składniki jest Narex Duo, zawierający oryginalny szczep Narine Er 317/402 oraz inulinę.

Sprawdź Narex Duo i pozostałe produkty Narine

Materiał ma charakter edukacyjny. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut zróżnicowanej diety. Nie należy przekraczać zalecanej dziennej porcji.

Źródła naukowe

1. Gibson G.R. i wsp. (2017). The International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics (ISAPP) consensus statement on the definition and scope of prebiotics. Nature Reviews Gastroenterology & Hepatology. PubMed.
2. Swanson K.S. i wsp. (2020). The International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics (ISAPP) consensus statement on the definition and scope of synbiotics. Nature Reviews Gastroenterology & Hepatology, 17, 687–701. DOI: 10.1038/s41575-020-0344-2.
3. ISAPP – Prebiotics.
4. Narex – Szczep Narine Er 317/402.