Historia szczepu Narine: od prof. Erzinkyana do probiotyków
10 listopada, 2026

Historia szczepu Narine: od prof. Erzinkyana do probiotyków

Narine to konkretny szczep bakterii Lactobacillus acidophilus, oznaczony jako Er 317/402. Jego historia zaczyna się w Armenii w latach 60. XX wieku, w pracy mikrobiologa prof. Levona Erzinkyana. Przez kolejne dekady szczep trafił do tradycyjnych produktów fermentowanych, a dziś jest składnikiem probiotyków dostępnych także w Polsce.

Armenia lat 60. XX wieku: skąd wziął się pomysł na Narine

Armenia od wieków zna produkty fermentowane. Kwaśne napoje mleczne, jogurty i sery dojrzewające były tam stałym elementem codziennej kuchni. Kiedy mleko zakwasza się samoistnie albo przy użyciu starych kultur, o jego smaku i trwałości decydują bakterie kwasu mlekowego.

W latach 60. naukowcy w wielu krajach zaczęli przyglądać się tym bakteriom bliżej. Chcieli wiedzieć, które z nich dobrze radzą sobie w mleku, jak się rozwijają i czy można je wyodrębnić oraz opisać. Armeńscy badacze mieli do tego dobre warunki: bogatą tradycję fermentacji i dostęp do wielu naturalnych źródeł takich mikroorganizmów.

Profesor Levon Erzinkyan: człowiek stojący za szczepem

Z początkami Narine związana jest postać prof. Levona Erzinkyana, ormiańskiego mikrobiologa zajmującego się bakteriami kwasu mlekowego. Jego praca polegała na wyodrębnieniu konkretnego szczepu, opisaniu go i sprawdzeniu, jak zachowuje się w mleku podczas fermentacji.

Nie wystarczyło stwierdzić, że w produkcie są „dobre bakterie”. Trzeba było wskazać, o który mikroorganizm chodzi, i zapisać jego cechy tak, aby można było go później odtworzyć. Na tym podejściu opiera się cała dalsza historia Narine.

Rok 1964 uznawany jest za jeden z kluczowych momentów w dziejach rejestracji szczepu. W 1965 roku w Erywaniu ukazała się publikacja poświęcona przygotowaniu i zastosowaniu mleka acidofilnego oraz mleka Narine. Szersze tło tej historii znajdziesz na stronie Historia Narine.

Szczep, a nie tylko gatunek: co oznacza oznaczenie Er 317/402

Lactobacillus acidophilus to nazwa gatunku. Można ją porównać do słowa „pies”: obejmuje bardzo wiele różnych zwierząt. Szczep to już konkretny „osobnik” z własnym rodowodem i cechami. Dwa szczepy tego samego gatunku mogą się od siebie różnić, dlatego sama nazwa gatunku niewiele mówi o produkcie.

Narine ma własne oznaczenie: Er 317/402. Dzięki niemu wiadomo, o jaki mikroorganizm chodzi, skąd pochodzi i z jaką dokumentacją jest powiązany. To odróżnia go od ogólnych określeń, które pojawiają się na wielu opakowaniach.

Dla konsumenta ma to praktyczne znaczenie: pełna nazwa szczepu pokazuje, że producent wie, co dokładnie znajduje się w produkcie, i potrafi to wykazać.

Narine w ormiańskich produktach fermentowanych

Narine nie pozostało w laboratorium. Szczep wykorzystano do produkcji mleka acidofilnego i mleka Narine, czyli fermentowanych napojów mlecznych, które trafiały na ormiańskie stoły. W 1973 roku rozpoczęto przemysłową produkcję Narine w Erywańskiej Fabryce Mlecznej.

Z czasem szczep znalazł zastosowanie w kolejnych zakładach mleczarskich Armenii. Stał się częścią lokalnej tradycji kulinarnej, obok innych kwaśnych napojów mlecznych. Wieloletnia obecność w codziennym jedzeniu, a nie tylko w dokumentach naukowych, jest jednym z najmocniejszych punktów jego historii.

Dekady badań i zastosowań: czego dowiedziano się o Narine

Przez lata szczep był przedmiotem analiz mikrobiologicznych. Opisywano między innymi:

  • jego odporność na kwaśne środowisko;
  • zachowanie w warunkach przypominających przewód pokarmowy;
  • zdolność do fermentacji i wytwarzania kwasu mlekowego;
  • współistnienie z innymi mikroorganizmami w badaniach laboratoryjnych.

Z tych obserwacji wynika obraz szczepu stabilnego, dobrze poznanego i przewidywalnego w produkcji. To ważne, bo właśnie powtarzalność jest podstawą każdego produktu zawierającego żywe kultury. Materiały dotyczące szczepu zebrano w sekcji Badania i dokumenty.

Warto odróżnić wyniki badań laboratoryjnych, które dobrze opisują właściwości szczepu, od badań klinicznych potwierdzających konkretne efekty zdrowotne. O tych drugich nie należy mówić bez odpowiednich dowodów.

Od tradycji do nowoczesnych probiotyków

Dawniej Narine spożywano głównie w postaci fermentowanego mleka. Dziś te same bakterie można przyjmować w wygodniejszych formach, takich jak kapsułki i saszetki. Zmienił się sposób podania, ale sam szczep pozostaje ten sam.

Za rozwój produktów odpowiada firma Narex LLC, działająca od 1999 roku. W produkcji wykorzystywana jest kultura pochodząca z depozytu mikroorganizmów Narodowej Akademii Nauk Armenii. Dzięki temu współczesne suplementy diety pozostają związane ze swoim ormiańskim źródłem.

Narine w ofercie Narex: Caps, Forte, Duo i Sachets

Wszystkie produkty Narex zawierają ten sam szczep Er 317/402. Różnią się formą, składem i sposobem stosowania:

  • Narex Caps – klasyczne kapsułki, wygodne w codziennym stosowaniu.
  • Narex Forte – wariant o większej liczbie żywych kultur bakterii w kapsułce niż Narex Caps.
  • Narex Duo – połączenie szczepu Narine z inuliną.
  • Narex Sachets – saszetki, które można też wykorzystać do przygotowania fermentowanego produktu mlecznego zgodnie z instrukcją.

Jeśli zastanawiasz się, który wariant wybrać, zacznij od tego, jaka forma najlepiej pasuje do Twojego dnia. Kapsułki są proste w użyciu, saszetki dają większą elastyczność, a Duo oferuje dodatkowy składnik. Szczegóły znajdziesz na stronie Probiotyki Narine Narex. Produkty te są suplementami diety i nie zastępują zróżnicowanej diety ani leczenia.

Dlaczego historia szczepu ma znaczenie przy wyborze probiotyku

Wybierając probiotyk, warto zwrócić uwagę na kilka rzeczy:

  1. Pełna nazwa szczepu. Sama nazwa gatunku to za mało. Szukaj oznaczenia, takiego jak Er 317/402.
  2. Pochodzenie. Dobrze, gdy wiadomo, skąd szczep pochodzi i kto go opisał.
  3. Udokumentowane zastosowanie. Lata obecności w produktach fermentowanych dają wiedzę, której nie da się zastąpić jednym opisem na opakowaniu.

Narine spełnia te kryteria: ma precyzyjne oznaczenie, ormiańskie dziedzictwo i dziesięciolecia zastosowania. Jeśli chcesz poznać dostępne formy, zajrzyj na narex.pl.

Najczęstsze pytania

Czym jest Narine i czym różni się od zwykłego Lactobacillus acidophilus?

Narine to konkretny szczep gatunku Lactobacillus acidophilus, oznaczony Er 317/402. Nazwa gatunku obejmuje wiele różnych szczepów, a Narine ma własną identyfikację, pochodzenie i historię.

Kim był prof. Levon Erzinkyan i jaki miał związek z Narine?

Był ormiańskim mikrobiologiem badającym bakterie kwasu mlekowego. Historia Narine jest związana z jego działalnością naukową w Armenii w latach 60. XX wieku.

Co oznacza oznaczenie Er 317/402?

To identyfikator szczepu. Pozwala odróżnić Narine od innych bakterii tego samego gatunku i powiązać go z konkretną dokumentacją.

Czy Narine naprawdę pochodzi z Armenii i od kiedy jest stosowany?

Tak. Szczep jest związany z Armenią, rok 1964 uznaje się za ważny moment jego rejestracji, a w 1973 roku ruszyła jego przemysłowa produkcja w Erywaniu.

Jak wybrać odpowiedni produkt Narex: Caps, Forte, Duo czy Sachets?

Wszystkie zawierają ten sam szczep. Wybór zależy od preferowanej formy i składu: kapsułki (Caps i Forte), kapsułki z inuliną (Duo) lub saszetki (Sachets).

Zdjęcie: Bátor Viktória / Pexels

Dołącz do newslettera

Otrzymuj atrakcyjne rabaty na nasze produkty i informacje o nowościach

Wysyłka w 24h

Szybko i sprawnie

Klub lojalnościowy

Bonusy, rabaty

Bezpieczne zakupy

Szyfrowanie SSL

Gwarancja jakości

Tylko sprawdzone produkty

Zwroty do 14 dni

Bezproblemowe zwroty

Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.